Mijn eigen verhaal


IMG_2086Mijn eigen verhaal

Als kind tekende ik veel en vaak. In die tekeningen verwerkte ik alles wat in mijn hoofd omging. Ik zag altijd dingen vanuit een vreemd perspectief. Zoals bijvoorbeeld een hond van bovenaf of de wereld gezien vanuit een sombere kerstboom. Op de lagere school maakte ik toneelstukjes en mocht ik de theaterstukken op school regisseren. Later ging ik naar de Rietveld Academie. Dit combineerde ik met een stage regieopleiding aan de theaterschool. Na de academie volgde ik een tweejarige master filmopleiding. Ik heb gewerkt als beeldend kunstenaar en theatervormgever, maar ik merkte dat ik boven alles geïnteresseerd ben in mensen. Wat mij in alle Rietveld en later film- en theater opdrachten het meeste aansprak was het onderzoek naar hoe het leven als een wonderlijk fenomeen in elkaar steekt. Ik ontdekte dat ieders leven een kunst- of theaterstuk op zich is. Kunst en theater is voor mij niet een apart gescheiden wereld of afdeling. 

Later ontdekte ik bewustzijnsonderzoeken die gedaan werden in quantumfysica, meditatiescholen, Zen, Tibetaans Boeddhisme, Advaita Vedanta en The Diamond Approach. Ik volgde de ITIP opleiding voor persoonlijke ontwikkeling en vond een baan als coach/trainer waarin ik mensen begeleidde in hun loopbaan. Daarna heb ik een eigen bedrijf opgericht waarin ik de onderzoekende kunstenaar en de ‘ITIP persoonlijke ontwikkeling’ met elkaar ging combineren.

In mijn bedrijf ZICHT loopbaanadvies begeleidde ik vooral mensen uit de culturele sector, zoals theatermakers, filmers, vormgevers en kunstenaars. Ik werkte voor de Baak en gaf trajecten Persoonlijk Leiderschap en Biografisch onderzoek. De laatste tijd heeft zich bij mij een verandering voorgedaan. Ik kwam erachter dat ik terug moest naar mijn eigen geschiedenis en kunstenaarschap. Zelf iets maken is weer belangrijk geworden. En dat wissel ik graag af met anderen ‘op ideeën brengen’. Het voelt als ‘voorgrond’ en ‘achtergrond’.

Ik ben de dochter van een joodse vader – de schrijver G. L. Durlacher – die de holocaust heeft overleefd .Ik heb van dichtbij meegemaakt dat mijn vader zijn persoonlijke verhaal begon op te schrijven toen hij eind vijftig was. Door wat mijn vader heeft meegemaakt heb ik geleerd goed te luisteren naar de verhalen van anderen. Ik weet nu dat een verhaal er met de juiste vragen en aandacht uitkomt. Als het verhaal verteld is geeft het de verteller een enorm gevoel van opluchting en ruimte.

Uit eigen ervaring weet ik dat een verhaal als bevroren in je kan voortleven. Door het te vertellen komt het in je huidige leven terecht en gaat het meedoen aan nieuwe impulsen en plannen en ideeen. Ik ontdekte dat sommige verhalen langzaam gewekt willen worden in een omgeving waar ze zich welkom voelen. Pas dan kan het opeens van vorm veranderen, werkelijk iets gaan betekenen en gaan bijdragen aan een nieuwe ontwikkeling.

Het levensverhaal in welke vorm dan ook, is voor mij een ‘gouden sleutel’. Het bezit de kracht om iets in je te openen dat tot nu toe verborgen lag.